Idiom "O'r llong i'r bêl": y gwerth, tarddiad, ac enghreifftiau

Idiom - mae'n addysg araith rhyfedd o'r fath nad yw'n golygu yr hyn y mae'n ei ddweud. Yn aml, hyd yn oed berson sy'n gwybod yr iaith yn dda, ond yn y dwfn "chi" gyda cyfuniadau, nid yn eu deall, os yw'n dymuno i gyrraedd ystyr mynegiadau mewn ffordd resymegol. Mae hyn yn wir am y ffigur o araith "o'r llong i'r bêl", mae'r gwerth guessed bron yn reddfol. Ond i gyfieithu'r anymwybodol i mewn i'r wybodaeth ymwybodol, mae'n rhaid ystyried hanes a enghreifftiau o ddefnydd.

tarddiad

Mae'n braf pan nad ydych yn bod yn rhy hir i ddisgrifio ymddangosiad stori i'w hadrodd am yr hyn a aeth o fynegiant benodol, grisialu yn yr iaith, pam ei fod wedi ei gadw. Yn ein hachos ni, mae'n ddigon i gyfeirio'r darllenydd at awdur enwog iawn a hyd yn oed cynnyrch yn fwy adnabyddus bod pawb yn gwybod pwy oedd yn yr ysgol uwchradd. Mae hyn, wrth gwrs, o "Evgenii Onegine". Rwy'n credu y bydd y darllenydd yn galw yr awdur ei hun. Ie, A. S. Pushkin roddodd i ni y ymadrodd bendigedig ( "o'r llong i'r bêl"), mae'r gwerth lle byddwn yn edrych ar yn ddiweddarach, ond am y tro nodwn gyfer y chwilfrydig, sut i wneud yn siwr bod y pŵer - mae'n wirioneddol yn gampwaith o'n clasuron. Mae'n syml: dim ond angen i chi agor y "Evgeniya Onegina" ac yn dod o hyd i bennod yn rhif 13. Mae'n dechrau: "Cymerasant feddiant o bryder ...". Unrhyw beth mwy na un gair. Peidiwch â difetha y darllenydd i fwynhau'r foment o fewnwelediad a dealltwriaeth. Symud ymlaen.

gwerth

Ydy, mae'r ffynhonnell - yn gynnyrch harddwch anhraethadwy ac ystyr yn yr achos hwn yn eithaf syml. Felly, maent yn ei ddweud am ddyn sy'n mynd o un sefyllfa i un arall - newid sydyn o olygfeydd. Ac, fel yn "Evgenii Onegine", fel eu bod yn ei ddweud am ddyn a ar y dechrau oedd yn gorffwys neu yrru, ac yna yn sydyn roedd angen iddo gael ei gynnwys yn y gwaith o ddifrif.

Enghraifft. Mae diwedd y gwyliau ysgol ac 1 Medi

Dychmygwch sefyllfa pan fydd myfyriwr vacationing yn y de, ynghyd â'u rhieni, a thalebau wedi eu trefnu yn y fath fodd eu bod yn dychwelyd adref yn hwyr yn y nos ar 31 Awst. Mae 1 Medi mae angen eisoes yn y drefn ym mhob ystyr. Wrth gwrs, dyma yw'r ymadrodd ffit orau "o'r llong i'r bêl" (y gwerth yn ein hastudiaeth). Ffynonellau hefyd yn honni fod ein ymadrodd cynaliadwy yn gyfystyr rhannol - "allan o'r badell ffrio i'r tân." Gadewch i ni edrych pam nad yw'n cymryd lle cyflawn.

"Allan o'r badell ffrio i'r tân" - cyfystyr

Pan fydd pobl yn defnyddio'r ffigwr o araith sy'n cael ei gyflwyno yn y Isdeitl, yna maent yn golygu bod person yn gwneud yn waeth ac yn waeth, neu o leiaf, nid oedd y llawenydd o'i darpariaethau olynol yn ychwanegu. Er enghraifft, dyn yn rhywbeth sgriwio i fyny ag adroddiad ar y gwaith, yr oedd yn galw gan y prif a chastised ddifrifol iddo fel bachgen ysgol. Yna efe a aeth adref ac yn rhedeg i mewn hwyliau drwg y wraig. "Rwy'n dod o hyd diemwnt torri," ac roedd sgandal. Dyw hi ddim yn idiom addas "o'r llong i'r bêl". Ystyr yr ymadrodd yn wahanol: nid yw'n cynnwys unrhyw ystyron negyddol. Mae tân i bobl ers yr hen amser wedi bod yn eithaf amwys, ffenomen amwys. Ar y naill law, mae'n cael ei gynhesu, ac ar y llaw arall, gallai gael, ac i ddinistrio. A phan fydd yn barod ar dân, yna nid oes dim da yn addawol.

Mae un achos lle y gall un ymadrodd yn cael ei disodli gan ddi-boen ond: os ffigur o araith "o'r cwch i mewn i'r parti" (sy'n golygu phraseologism hysbys yn barod) yn cael ei ddefnyddio mewn ffordd eironig, yna yn gyfystyr, ac mae ein harwr ar unwaith yn cydgyfarfod mewn ystyr, a gellir ei ddefnyddio yn un lle hynny un arall.

Victor Pelevin, unwaith yn dweud bod y rhestr o weithiau cwricwlwm yr ysgol yn cael y gwaith hynny sydd eisoes yn union fydd byth yn cael ei darllen. Nid mor llawer o fyfyrwyr o ddifrif am lenyddiaeth yn yr ysgol. Ac y mae yn ofer. Nid yw'n gwybodaeth gyffredinol neu "umnosti" a bod llenyddiaeth yn ein galluogi i fanteisio ar yr iaith, yn deall ystyr gwreiddiol rai troeon ymadrodd. Rydym wedi ystyried yn gynaliadwy, yr ymadrodd "o'r llong i'r bêl". Mae gwerth y mynegiant yn cael ei datgelu yn llawn i ni. Ac yr wyf yn awyddus i orffen y geiriau I. Volgin: "Darllenwch ac ailddarllen y clasuron," oherwydd yn alwedigaeth hon yn gallu ddod o hyd i gysur ac adloniant.